از تبار پاییز زاده ی شهریور...عاشق پاییز بود گرچه پاییزی نبود...با نسیم خنک مهر ماه خو گرفتبا نم باران آبان رشد کرد...و با صدای رعد و برق و باران آذر زندگی کرد...گرچه پاییزی نبود...پاییز را سلطان فصل

دختر شاد بارانم_از تبار بهار... فرزند آخرم و دل نازک...به آتش می کشم پسری از تبار تابسان را...آن خود گرم و سوزان است _ به تب و تاب کشیده است قلب بی طاقتم را...من فرزند آخرم ...ولی خوش حالی جهان_من دختر بهارم یعنی زندگی! eli-s#papattihaa#

_کسی در هنگام صبح در گوش هایم نجوا می کند (خاطرات زود گذر است_زود می گذرد)_کسانی دیگر نجوایش را رهی کنند...می گویند:(خاطرات می مانند_روزها ،سال ها و زمان ها)سرگردان ماندم در میان نجوا ها---«مانده ام کدام را باور کنم» «اما -قلبم می گویید:تو نه می مانی نه خاطرت در یادها_تو فقط رهگذری» kowsi-sh#papatti...

دختری ام از پاییز(زمستان تب کرده)سرد و با اعتدال _تعادل برگزار می کنم در میان قلب ها...گاهی هم به آتش می کشم جهانی را_طوفانی بپا میکنم_ویران گرمن دختری ام از جنس پاییز_فرزند اولم...سخت و استوار_شاید زادهءمهر باشم...اما به این معنی نیست که مهربانم...من دختر اعتدال و تعادلم ...من دختر پاییزم kowsi-sh#...

گاهی اوقات من برای تمام شهر می میرم ...تمام می شوم و خاطره ای بیش نیستم...خاطره ای کوتاه و تلخ در ذهن دوستان_آری من برای مردمان خاطره ای تلخ هستم_خاطره ای خاکی رنگ_خاک گرفته...من مسافری ام که وجود ندارد_اگر هم وجود داشته ام _رهگذرم در خاطره ها...رهگذری پیاده_من در روزه گار __عابری ام بی سایه__ nasiw...

دختری ام از خاک شیران_ از خون آریا_من از نسل شیرینم_داریوش پدرم_قبله ام پاسارگاد(پرسپولیس)و سجده ام بر میخک قلب ها... من از تبار و نسل کورشم...من زاده ایرانم... من آریایی ام... nasiw-rsh#papattihaa#

دختری ام از دل سرما _ از تبار دی ماه با کودکی قندیل ها بزرگ شده ام ... با چشمانی اشک بار _ با لبی تلخ خند...بزرگ شده سختی...با قلبی شکننده ._ دلی نازک_آزرده خاطر...و گیسوانی پریشان با مردی از تبار آتش فرزند خاکستر تابستان_همراهم_با فرزند شهریور همراهم...شهریوری سوزان... nasiw-balooch#papattihaa#

من دختر آذري ام فرزند سوم پاييز،حال و احوالم پاييزيست!ساعتي آفتابي_ساعتي ابري_گاهي طوفانيمن دختر پاييزم از نسل آذر از جنس آتش صداي رعد و برق و باران لالايي من بوده است.من در سرما پا گرفتم اما قلبم گرم

اندوه بزرگی قلب کوچک دخترک را به درد می آورد...تنهایی را با تمام وجود حس می کرد و تمام سعی اش این بود که تکیه کند به آن _آن که درک می کرد حالش را وضعیتش را دستان کوچک و ظریفش را محکم میگرفت و از تمام

چه راحت می گویند "عاشقتم " بی آنکه بدانند "عشق" یعنی چه!اگر نمی توانی حسادت های زنانه مرا تحمل کنی عاشق نشو...اگر نمی توانی قربان صدقه ی دلبری هایم بروی عاشق نشو...اگر نمی توانی عاشقم شوی خب عاشق نشو.